X
تبلیغات
ارکــــــــــــــــــــــــیده - مطالب عمومی درباره هند
 
تجربه های من از کشور هند
 

یکی از عادتهای من اینه که وقتی وارد محیط جدیدی میشم ، شروع می کنم به مقایسه جزئیات و کلیات . معتقدم باید نسبت به هر موضوعی دقیق بود و بهترین رو جایگزین کرد .این مقایسه شامل مواد غذایی و آشپزی هم میشه.

اگر شما دوستان بلال دوست داشته باشین ، باید بگم که در هند هم مانند ایران در جاهای مختلف شهر بلال داغ گیرتون میاد ،  که این بلال مخصوصا در روزهای بارانی اینجا واقعا دلچسب هستش. اینجا هم ذرت رو روی آتش ذغال کباب می کنند ولی بر خلاف ایران که بعد از کبابی کردن ذرت با آب نمک به آن مزه میدن ، اینجا یک عدد لیمو رو از وسط نصف میکنن . در یک کاسه ای که مخلوط نمک و پودر فلفل قرمز هست ، لیمو رو به آن پودر میزنن و روی بلال در حالی که لیمو رو فشار میدن میکشن . و چند بار مرتب لیمو رو به اون پودر نمک و فلفل میزنن و دوباره لیمو رو روی بلال میکشن. بعد هم یک لایه از پوست ذرت رو زیر بلال میذارن و به دست مشتری میدن .قیمت یک عدد بلال اینجا ۱۰ روپیه و در بعضی جاها ۵ روپیه است.باید بگم که همونطور که در عکس مشخصه درصد فلفل قرمز نسبت به نمک خیلی بیشتر هست.طوری که ادویه آماده شده به خاطر فلفل قرمز رنگ قرمزی داره.من مزه ترش و تند و شور بلال های اینجا رو نسبت به بلال های ایران بیشتر دوست دارم.

  نوشته شده در  چهارشنبه 30 آبان1386ساعت 21:6  توسط ارکیده  | 

از اولین روزهای اقامتم اینجا چند بار به توصیه چند نفر از دوستان وسوسه شده بودم که برای یک بار هم که شده این آبمیوه رو امتحان کنم.با اینکه خودم تمایل زیادی به تست مزه آب نیشکر داشتم ، ولی هر بار به خاطر کثیف و آلوده بودن مغازه ویا لیوانهایی که در آنها آبمیوه سرو میشد ، از این تصمیم منصرف شده بودم. چند بار کار به مرحله خرید هم رسیده بود ، ولی باز به خاطر علتی که گفتم محتویات لیوان رو رو زمین خالی کرده بودم .تا اینکه امسال در مسافرتی که رفته بودیم آقای همسر عزیز یک لیوان از این آب نیشکرها رو از یک دست فروش که رو چرخ دستی بساطشو کنار جاده چیده بود خریداری کرد و من هم اول به اجبار و بعد با اشتیاق تمام آبمیوه رو نوشیدم .ولی خدا قسمت نکنه که خانم فروشنده کلا شش عدد لیوان شیشه ای داشت با یک سطل آب ، بعد از استفاده هر مشتری خیلی تمیز لیوانها رو در سطل مذکور می شست و می چید رو چرخ دستی .خداییش خیلی بهداشتی بود  

اینجا مخصوصا در فصل گرما مغازه ها و یا چرخ دستیهایی هستن که آب نیشکر می فروشن. چوبهای نیشکر رو از یک دستگاهی که شامل دو صفحه استوانه ای مانند در حال چرخیدن است عبور می دن و عصاره نیشکر رو می گیرن .این عصاره رو از صافی رد می کنن و با مقداری آبلیمو مخلوط می کنن و همراه با یخ در لیوان می ریزن و می خورن.

معمولا مغازه ها از برق برای روشن کردن این دستگاه استفاده می کنند ، ولی دستگاهی که رو چرخ دستی ها از آن استفاده می کنن به کمک دست آن دو صفحه رو می چرخونن و با پرس کردن چوب نیشکر عصاره آن رو می گیرن.

به هر حال این آبمیوه اگر بهداشتی درست شده باشه خیلی خوشمزه است. مخصوصا در هوای گرم اینجا واقعا می چسبه.

  نوشته شده در  جمعه 25 آبان1386ساعت 20:35  توسط ارکیده  | 

غروب که داشتم سمت خونه می آمدم ، یکی از این آرایشگاههای مردانه بساطشو کنار خیابون پهن کرده بود و یک نفر روی صندلی آرایشگاه نشسته بود و چند نفر هم تو نوبت بودند. اینجا از این نوع آرایشگاههای خیابونی زیاد میشه دید.معمولا تو سایه درختی، چیزی ... یه آینه ای به دیوار وصل می کنند و یک چهارپایه هم روبه روی آینه می گذارن وکلی هم مشتری دارن. خیلی وقتها هم مثل آرایشگاههای معمولی میبینین که چند نفر تو نوبت واستادن. ولی چیزی که اینجا مرسومه و من اولین بار اینجا دیدم این هست که آرایشگاههای مردونه اینجا علاوه بر کوتاه کردن مو و اصلاح سر و صورت ، موهای زیر بغل رو هم کوتاه می کنن. مثلا امروز تو همین آرایشگاهی که توضیح دادم یه آقایی دگمه های بلوزشو باز کرده بود و دو تا دستاشو برده بود بالا و آقای آرایشگر با تیغ درازی داشت موهای زیر بغلشو اصلاح می کرد.یک مورد  دیگه ای که از این نوع آرایشگاهها دیدم تمیز کردن گوش هست.یه سنجاق مانند مخصوصی دارن که فرو می کنن تو گوش و داخل گوش رو تمیز می کنن.یکی دیگه از موردهایی که مربوط به آرایشگاههای اینجاست که منم خیلی خوشم میاد ، بعد از کوتاه کردن مو یا اصلاح صورت ، جانانه سر و صورت آدمو ماساژ می دن .البته بماند که آرایشگاههای باکلاس و مد روز هم اینجا زیاده.

عکس از : www.shunya.net

  نوشته شده در  چهارشنبه 23 آبان1386ساعت 19:4  توسط ارکیده  | 

من همیشه فکر می کردم که فیل حیوان ملی کشور هندوستان است . ولی چیزی که درست هست اینه که ببر به عنوان یک حیوان سلطنتی حیوان ملی کشور هندوستان می باشد . این حیوان به خاطر شکوه و عظمت ، زیبایی ، قدرت و چالاکی به حیوانی سلطنتی معروف شده است.

این حیوان گربه سان و گوشت خوار با رنگی زرد مایل به قهوه ای و راه های پهن سیاه و شکمی سفید حیوانی آسیایی است که روز به روز تعداد آن کم تر می شود . در سرشماری تعداد ببرها در جهان تعداد آنها برابر با عددی بین ۵۰۰۰ تا ۷۰۰۰ می باشد. از این تعداد حدود ۲۵۰۰ تا ۳۷۵۰ تا از آنها از نوع گونه هندی می باشد و تعداد ۳۰۰۰ تا ۴۵۰۰ تا هم از نوع بنگلادشی و نپال و بوتان و چین می باشد.

با توجه به رو به انقراض بودن نسل این حیوان ، از آوریل سال ۱۹۷۳ پروژه ای در هند به نام " پروژه ببر " شروع شده که هدف آن حفظ جمعیت ببرها در هند است . در سایه همین برنامه امروزه ببرها در هند وضعیت نسبتا مناسبی دارند. و امروزه این پروژه در حال بررسی موشکافانه تری هست. و از طرف دوستداران محیط زیست حمایت می شود.

لازم به ذکر هست که تلاشهای زیادی از طرف افرادی در هند برای تغییر حیوان ملی از ببر به گاو ( به علت مقدس بودن گاو در هند ) صورت گرفته است .  

 

  نوشته شده در  دوشنبه 14 آبان1386ساعت 7:57  توسط ارکیده  | 

میوه های محلی در هند هست که من برای اولین بار اینجا دیدم . این میوه ها در فصلهای خاصی از سال به وفور در میوه فروشیها و رو چرخ دستی دوره گردها پیدا میشه . تعدادی از این میوه ها رو که اسمشون یادم هست اینجا معرفی می کنم.

۱ - Amla

۲ - Chikoo

۳ - Mango

۴ - Jack fruit

۵ - Jambul

۶ - Guava

۷ - Custard Apple

۸ - Litchies

۹ - Papaya

۱۰ - Beal fruit

اینجا فصل منگو من به جای نهار و شام از این میوه میخورم چون به نظرم خوشمزه است . اپل کاسترد هم رسیده اش خیلی خوشمزه است . من به این میوه میگم نارنجک چون شکلش یه جورایی شبیه نارنجک هستش و داخلش پر از دانه های سفیدی هست که هر کدوم از آن دانه های سفید باز داخلش دانه های سیاه براقی داره . کلا شیرین و خوشمزه هست . میوه جامبول هم مزه ترشی داره ولی بدی که داره همه لب و دهان آدمو با رنگ بنفش پر رنگ نقاشی میکنه . وایییییییییی ولی این پاپایا نمی دونم خوردنی بد بو تر از این میوه هم هست . در مورد آملا من شنیدم که برای جلوگیری از سفید شدن مو خوب هستش و شامپو آملا هم در مارکهای مختلف زیاد دیدم.

  نوشته شده در  یکشنبه 13 آبان1386ساعت 17:42  توسط ارکیده  | 

امروز طرف صبح ، برای کاری بیرون از خونه رفته بودم وقتی کارم تموم شد با خودم گفتم تا خونه پیاده برگردم ولی هرچی بیشتر راه رفتم بیشتر پشیمون شدم.خدایا باز از این آدمهای چندش آور دیدم که تا چند روز جلو چشمم هستن  .

همین آدمهای چندش آور رو اینجا fifty fifty ( فیفتی فیفتی ) می گن . در حقیقت همون دوجنسه های خودمون . خوب البته آنها هم انسانن و هیچ وقت دلشون نمی خواسته که اونجوری بشن ولی منظور من فیفتی فیفتی های هند هستش . اینان که چندش آور هستن.

یک گروه توی هند هست که میگن اینا دوجنسن . این انسانها که کاملا قیافه و قدو هیکل مردونه دارن ولی لباس زنانه ، ساری می پوشن و کلی هم ار این بدلیجات هندی از سروگوششون آویزون میکنن و در حالی که خیلی کثیف هستن یه آرایش خیلی غلیظ هم می کنن . مثلا با ریش و پشم یه رژ لب آلبالویی رنگ با سایه چشم آبی رنگ می زنن . موهاشونم بلند می کنن و با یه گیره سر پشت موهاشون می بندن . بعد راه می افتن تو خیابونا گدایی کردن . به هر کسی که می رسن دو تا دستاشونو به هم می زنن و این یعنی یه پولی باید بهشون بدی و اکثرا هم می رن سراغ صاحب مغازه ها . تا دستشونو به هم می زنن باید یه پولی بهشون داد . چون هندیها اعتقاد دارن اگر بهشون پول ندی نفرینت می کنن و آهشون بدبختت می کنه و شدید هم به این موضوع اعتقاد دارن و از اینها میترسن البته خوب هستن کسانی که هیچ اعتقادی هم به ابن گروه ندارن.

خلاصه این وسط خیلی از مردای تنبل و مفت خور هم از این اعتقاد مردم ساده استفاده می کنند و خودشونو به شکل فیفتی فیفتی در میارن و گدایی می کنن و حسابی هم نونشون تو روغن .

امروز گروهی رو که من دیدم خیلی پیشرفته بودن مثلا یکیش جلوی موهاشو زیتونی رنگ کرده بود  یکیشونم رژ لب یاسی رنگ زده بود  . خدا همه رو به راه راست هدایت کنه  .

پی نوشت : متاسفانه من اطلاعات دقیقی در مورد اینها ندارم ، مثلا ریششو ن از کجا بوده و چطور شده چنین گروهی تشکیل شده و یا علت اعتقاد و ترس مرد چه چیزی هست .

  نوشته شده در  دوشنبه 7 آبان1386ساعت 10:41  توسط ارکیده  | 

واحد پول در کشور هندوستان Rupee روپیه یا (INR ) می باشد. و سکه ها را در هندوستان Paise پیسا می گویند.یک روپیه از 100 پیسا تشکیل می شود.

سکه هایی که در حال حاضرمورد استفاده قرار می گیرد ، سکه های ۲۵ پیسا ، ۵۰ پیسا و ۱ روپیه ، ۲ روپیه ، ۵ روپیه می باشد. و اسکناسهای ۵ ، ۱۰ ، ۲۰ ، ۵۰ ، ۱۰۰ ، ۵۰۰ ، ۱۰۰۰ روپیه مورد استفاده قرار می گیرند.

بانک مرکزی هند ( Reserve Bank ) مسئول چاپ و نگهداری اسکناس در هند می باشد. کیفیت چاپ اسکناس در هند بالاست و مردم در حفظ و نگهداری از اسکناسها خیلی دقت می کنند . بطوری که هیچ اسکناس کهنه و پاره ای را نمی توانید مشاهده کنید . 

با توجه به رشد اقتصادی هند روز به روز ارزش روپیه در برابر دلار بیشتر می شود. بطوری که اکنون ۱ دلار با ۳۹ روپیه برابراست.و ۲۴۰ ریال ایران با ۱ روپیه برابر است.

۱۰ روپیه هند

۲۰ روپیه هند

۵۰ روپیه هند

۱۰۰ روپیه

۵۰۰ روپیه

 

 

  نوشته شده در  شنبه 5 آبان1386ساعت 13:32  توسط ارکیده  | 

یکی از بد مزه ترین  غذاهایی که در هند خوردم . و چقدر خود مردم هند دوسش دارن. تو هر چند قدم یک چرخ دستی هست که از اینها میفروشه . توپیها مثل پفک هست که کمی سوراخش می کنن و یک سری مواد خاصی داخلش می گذارن و هی از یکسری کوزه مانند آبهایی با مزه خاصی روش می ریزن.

 

  نوشته شده در  جمعه 4 آبان1386ساعت 20:12  توسط ارکیده  | 

پرچم هند به عنوان نماد آزادی طراحی شده است. Nehru نخست وزیر وقت ، آن را یک پرچم آزادی نه تنها برای مردم هند بلکه یک نماد آزادی به تمام دنیا نامیده است.

پرچم هند از سه رنگ ، رنگهای زعفرانی پر رنگ - رنگ سفید - رنگ سبز تشکیل شده است . و نسبت پهنا به طول دو به سه است.

رنگ زعفرانی پررنگ نماد میهن پرستی - رشادت - فداکاری و رنگ سفید نماد صلح و صفا - خلوص و پاکی - صداقت و رنگ سبز آن نشانه موفقیت - ایمان و سر سبزی کشور است.

در میان نوار سفید رنگ پرچم یک چرخ با ۲۴ پره به رنگ سرمه ای وجود دارد. و این چرخ نماد قانون است.

 

  نوشته شده در  پنجشنبه 3 آبان1386ساعت 9:22  توسط ارکیده  | 
 
  POWERED BY BLOGFA.COM